Giacomo Puccini (geboren 1858 in Lucca, gestorven 1924 in Brussel) stamt af van een familie met een muzikale achtergrond. Naast talrijke opera’s componeerde hij slechts weinig kerkelijke werken waaronder zijn Messa of Messa a 4 voci con orchestra (tegenwoordig vooral bekend onder de naam Messa di Gloria). Strikt bekeken is het stuk een complete mis en géén Messa di Gloria.

Puccini componeerde de mis waarschijnlijk als afstudeerproject aan het Instituto Musicale Pacini in Lucca, waar hij zijn eerste onderwijs in compositie ontving. De première had plaats in Lucca op 12 juli 1880. Het Credo en een motet als voorloper van het Kyrie waren al geschreven én uitgevoerd in 1878 en door Puccini oorspronkelijk gezamenlijk bedoeld als een zelfstandig werk. Hoewel de mis goed ontvangen werd, kwam het pas in 1952 tot een nieuwe uitvoering (eerst in Chicago en daarna in Napels).

De mis is geschreven voor groot koor, orkest en solisten (tenor en bariton). De tekst is die van de onwrikbare Latijnse mis. Het uitbundige Gloria neemt het overgrote deel van de duur van het werk in beslag. Daaraan dankt de mis sinds haar herontdekking dan ook haar naam Messa di Gloria.
De componeerstijl is in vergelijking met de latere werken van Puccini nog zeer traditioneel, hoewel hier en daar de toekomstige operacomponist al van zich laat spreken. Indrukwekkend is de koorfuga Cum sancto spiritu waar het Gloria mee afsluit.

Dit jeugdwerk van Puccini is meer dan alleen een oefening van een jong compositietalent. Het is een meesterwerk dat de luisteraar raakt en emotioneert.